Yrða

feðgar

nafnorðkarlkyn
m. pl. [faðir], father and son (or sons), Eg. 18; Kveldúlfr ok þeir feðgar, Kveldulf himself and his son, 84; við feðgar, we, father and son, Nj. 8, Stj. 190; þeim feðgum, Fms. vii. 65, Fbr. 22; vin þeirra Sturlu feðga, a friend of Sturla and his father, Sturl. ii. 111; lang-feðgar, q. v., lineage of agnates.