Yrða

fen

nafnorðhvorugkyn
, fenja, fenjum, [ fani = πηλός; fenn; fen; fenna; Dutch venn; a word common to all idioms]:—a fen, quagmire, 26 (of the Pontine marshes); mýrar ok fen, iii. 227; fen eðr forað, 383; kelda eðr fen, 204; fórsk þeim seint um fenin, the bogs, vii. 69; djúpt fen ok breitt fullt af vatni, a deep pool and broad, full of water, vi. 406, vii. 70, 444, 577, 582, 767, 21, 326, 186.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • Ulf.Ulfilas.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • O. H. G.Old High German.
  • Teut.Teutonic.
  • Symb.Symbolae. (H. IV.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Þorst. Síðu H.Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)