firra
sagnorð
ð, [fjarri], to deprive one of a thing, with of the thing, of the person; þegar er hann firði Þórð augum, whenever he lost sight of Thord, vi. 201; firðr ríki ok fóstrlandi, bereft of kingdom and ‘fosterland,’ iii. 6; firra e-n festar-konu sinni, i. 314; firra konu ráði lögráðanda, 343, ii. 50.
β. to save, defend; viðr því firri (defend) oss Guðs son, 152; firra e-n ámæli, v. 307; firra e-n úhæfu. vi. 383; úhöppum, 94 ( fríum).2. to shun; firrask fund e-s, 70: hann vildi alþýðu þys, i. 272; firsk þú eigi gæfu þína, don’t shirk thy good luck, 382; firrask e-n eðr flýja, i. 233; ef kona firrisk bónda sinn, if a wife elopes from her husband, 353, 163; heilsa firrisk e-n, health departs from one, ii. 114 C.II. firðr or firrðr, as bereft of, void of, 2. 7, 3. 13, 24; vammi firð, faultless, holy, 23.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dat.þágufall (e. dative)
- acc.þolfall (e. accusative)
- cp.compare.
- Ed.edition, editions, edited.
- reflex.reflexive.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Kb.Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Stor.Sona-torrek. (A. III.)