fjúka
sagnorð
fauk, 2nd faukt, faukst, fuku; fýk, fjúkum; fyki; fokinn; fokit: [ fyka; fyga]:—to be driven on, tossed by the wind, of snow, dust, spray, or the like: , fjúka sem fys, as chaff; mold er fýkr, 623. 25; axhelmur þær sem fjúka … ef nokkut fýkr frá oss, 422: of snow, tók þá at , it began to snow, 111; var fjúkanda veðr, there was a snow-storm, 144: hafði fokit yfir öndverðan vetr, they had been buried (had perished) in the snow, 341; hence the phrase, nú er fokið í flest skjól, now all places of shelter are filled with snow, no refuge left, 63, 258; útvegar Háreks eru foknir, all H.’s outgoings are stopped, xi. 423; sýndisk þeim sem eldr fyki um alla gluggana, of embers, i. 7; fauk svá sandrinn, at …, of the ashes from a volcano, 804, (sand-fok, a drift of sand or ashes.)
2. to fly off; fauk af höfuðit, 97, 291; fuku tennrnar ór Búa. xi. 139; láta fjúka í kveðlingum, to reply with sarcastic, extemporised ditties, 94.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- pers.person.
- mod.modern.
- pl.fleirtala (e. plural)
- pres.nútíð (e. present)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- sup.sagnbót (e. supine)
- Swed.Swedish.
- Dan.Danish.
- allit.alliteration, alliterative.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)