flótti
nafnorðkarlkyn
a, [ flight; flucht, whence flugt; flýja]:—flight = fuga (never = volatus): kom flótti í lið Eireks-sona, i. 38, 142, passim; snúa á flótta, 290; flótti brestr, passim, vide bresta.
β. a flying host; reka flótta, to pursue the flying host, 290, 299, passim.: flóttagjarn, flóttamenn, flóttarekstr, flóttastigr. Poët. compds: flóttskjarr.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Engl.English.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- cp.compare.
- Lat.Latin.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)