forða
sagnorð
að, to ‘forth’ oneself, help oneself forth or forward, to save one’s life, escape danger, with ; forða sér, i. 72, v. 87, 70, 320, 458; haltú undan ok þér, iii. 407; forða fjörvi, lífi, to save one’s life, 12, vi. 46, ii. 13: with a double , to be ware of a thing, sál mín þér fári , 11. 9, 16. 10; but usually, forða sér fyrir e-u, or við e-u.
β. hví forðar þú enni hægri hendinni, why withholdest than thy right hand? 623. 17.II. to shun, escape, avoid, the thing avoided in , 180; forðask fund e-s, to shun one, 92, ii. 136; forðask forlögin, 24; ekki má þá (nothing can escape them) hvárki menn né dýr, i. 9: in sense, 331 B: to escape, 21, 43, x. 290.
Skammstafanir og tilvitnanir
- prop.proper, properly.
- esp.especially.
- dat.þágufall (e. dative)
- f.kvenkyn (e. feminine)
- reflex.reflexive.
- acc.þolfall (e. accusative)
- pass.þolmynd (e. passive)
- absol.absolute, absolutely.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Magn.Magnús saga jarls. (E. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Hbl.Harbarðs-ljóð. (A. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Pass.Passiu-Sálmar.
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)