furða
nafnorðkvenkyn
u, a spectre, ominous appearance; víst man þetta þín vera, Ísl. ii. 351, 262; góðs furða (góð ), a good omen, 172, viii. 91; ílls , a bad omen, iii. 59, Ísl. ii. 10.
2. a strange, wonderful thing; nú er furða mikil um Egil, 345; ekki er þetta nein, … at þat væri nein , ‘tis nothing strange, Ísl. ii. 337; þótti öllum mönnum er sá, mikil furða, vi. 183; orrosta svá hörð at var at, x. 359; mesta , 207, i. 260, 115, 71: in furðu-, wonderfully, very; furðu-djarfr, very insolent, i. 3; furðu-góðr, very good, 115; furðu-hár, exceeding high; furðu-heimskr, very foolish, 218; furðu-sterkr, very stark or strong, ; furðu-vel, wonderfully well, 230: in usage in this sense, but obsolete in the former sense. A local name, Furðu-strandir, Wonder-shore, the ancient name of Labrador. furðu-verk, wonderful works, miracles.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- adv.atviksorð (e. adverb)
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- pl.fleirtala (e. plural)
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- A. A.Antiquitates Americanae. (E. II.)