fylgja

sagnorð

sjá einnig fylgja nafnorð, kvenkyn

Merkingar

ð or d, [A. S. folgjan; Engl. follow; Germ. folgen; Swed. följa; Dan. fölge]:—to follow, and metaph. to back, help, side with, with dat., Dropl. 26; landvættir allar fylgðu Hafr-Birni til þings, Landn. 271, Grág. i. 46; ek man fylgja Búa bróður mínum, Fms. xi. 111; ok er úfallit at f. Þjórólfi um þetta mál, Boll. 342; fylgja málum e-s, Fms. i. 86; fylgja e-m at, to side with, take one’s part. xi. 111; man Björn þeim at f., Bjarn. 7:—also of things, láta sverðit hendi f., let it follow the hand, remain in it, Eg. 505.

2.
to lead, guide one; yðr var fylgt í kornhlöðu eina, Eg. 49; fylgja e-m á brott, Ld. 44; vilda ek at þú fylgdir mér til frænda minna, Nj. 45.
3.
to pursue a flying host, Fms. i. 45, ix. 409.
4.
a law term, fylgja konu, to elope with a woman, Grág. i. 342, 343; an offence liable to the lesser outlawry, even in the case of accomplices.
5.
to be about one; konungr lét sveininn f. móður sinni, meðan hann var allungr, Fms. i. 14: tungl fylgir sólmerkjum, Rb. 108; meðan svörðr ok hold fylgði, Eg. 770:—to follow one as one’s mistress, Fms. xi. 160, Sturl. i. 97; cp. Fms. x. 322, Sturl. i. 94, Orkn.
II.
metaph. to follow, observe, Róm. 87; fylgja e-s ráðum, Bs. i. 720; fylgja hirðsiðum, Fms. vi. 240.
1. 2.
  to follow as an encumbrance; Margrét fylgi Loptstaða-eign, D. N. i. 82; so in the saying, vandi fylgir vegsemd hverri:—to follow as a quality or the like; þat segi þér at mér fylgi engi hugr, … you say that there is no courage in me, Fms. vii. 297; svá mikill kraptr fylgði þessum mönnum, Edda (pref.); þar fylgði sætr ilmr, Bs. i. 454; upphaf allra frásagna þeirra er (dat.) sannindi f., true records, Fms. xi. 412; hvat fylgir engli þeim, what is the quality of this angel? Nj. 157.
2. 3.
  to belong to; himin ok jörð ok alla hluti sem þeim f., Edda (pref.); nú fylgir skógr landi, a forest belongs to the land, Grág. i. 200; segl ok reiða er fylgðu skipinu, Hkr. i. 277; aðrar eignir þær er þar f., Ld. 96; sök þá er tylptar-kviðr á at fylgja, a case that falls under the verdict of twelve, Grág. i. 41.
3. 4.
  causal, to let a thing follow, to add; þat lét hann f., at …, he added, that …, Fms. vii. 227; þar lét hann ok f. grávöru mikla, Eg. 69; hann lét þat f. boði, Fb. ii. 187; þat fylgði ok þeirri sögn, 184.
4. 5.
  fylgja (sér) at e-u, to work hard, push on with one’s work (cp. fylgi, at-fylgi), Bs. i. 793; fylgja e-u at, to pursue, press on with a thing, Ó. H. 41.
5. 6.
  with acc., but only as a Latinism in translation, H. E. i. 514.
III.
reflex. to follow one another, metaph. to side with one another, hang together; hann bað sína menn fylgjask vel, he bade them hold well together, Eg. 288; þeir fylgðusk at hverju máli, Nj. 72: in a pass. sense rare and unclass., Sks. 347.
IV.
part. fylgendr, pl. followers, Bs. i. 705, Barl. 53.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

A. S.: Anglo-Saxon.
Engl.: English.
Germ.: German.
Swed.: Swedish.
Dan.: Danish.
metaph.: metaphorical, metaphorically.
dat.: þágufall (e. dative)
part.: lýsingarháttur (e. participle)
cp.: compare.
pref.: preface.
acc.: þolfall (e. accusative)
reflex.: reflexive.
pass.: þolmynd (e. passive)
unclass.: unclassical.
pl.: fleirtala (e. plural)

Tilvitnuð rit

Dropl.: Droplaugar-sona saga. (D. II.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Boll.: Bolla-þáttr. (D. V.)
Björn: Björn Halldórsson.
Bjarn.: Bjarnar saga. (D. II.)
Eg.: Egils saga. (D. II.)
Ld.: Laxdæla saga. (D. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Rb.: Rímbegla. (H. III.)
Sturl.: Sturlunga saga. (D. I.)
Orkn.: Orkneyinga saga. (E. II.)
Róm.: Rómverja saga. (E. II.)
Bs.: Biskupa sögur. (D. III.)
D. N.: Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
Edda: Edda. (C. I.)
Hkr.: Heimskringla. (E. I.)
Fb.: Flateyjar-bók. (E. I.)
Ó. H.: Ólafs saga Helga. (E. I.)
H. E.: Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Sks.: Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Barl.: Barlaams saga. (F. III.)