gellasagnorðd, [A. S. gellan], to yell, esp. of wild beasts, Hkr. i. 229, Ísl. ii. 170, Karl. 140, Bs. ii. 10.Skammstafanir og tilvitnanirA. S.Anglo-Saxon.esp.especially.Hkr.Heimskringla. (E. I.)Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)Bs.Biskupa sögur. (D. III.)