ginnafnorðhvorugkynn. [A. S. gin], the mouth (Germ. rachen) of beasts, Edda 42, Al. 37, Fms. vi. 165; ulfs-gin, Bs. i. (in a verse), passim.COMPDS: ginfaxi, ginfjara, ginkefli, ginkeyptr, ginklofi, ginljótr.Skammstafanir og tilvitnanirn.hvorugkyn (e. neuter)A. S.Anglo-Saxon.Germ.German.COMPDSsamsett orð (e. compounds)EddaEdda. (C. I.)Al.Alexanders saga. (G. I.)Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)Bs.Biskupa sögur. (D. III.)