gjósa
sagnorð
gauss, gaus, gusu; gýss, gýs; gysi; gosinn: [a word not found in Saxon nor , gush]:—to gush, break out, of a furnace, volcano, or the like; þar gauss upp stundum eldr, 204; hann sá eld mikinn g. upp, 96; gauss ór honum spýja (a vomit) mikil, 216; froða gaus ór kjapti þeim, i. 425; svá sem þar gjósi upp svartr reykr, 203; gaus upp grátr, 234.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- mod.modern.
- pl.fleirtala (e. plural)
- pres.nútíð (e. present)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Scandin.Scandinavia, Scandinavian.
- Germ.German.
- cp.compare.
- Engl.English.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)