gljúfr
nafnorðhvorugkyn
almost only in [ glôf = cliff], an abrupt descent or chasm, in the bed of a river, ár-gljúfr; hvar hin litla áin féll ór gljúfrum, 134; eru gljúfr mikil upp með ánni, 62, 251, 362, 92, viii. 51, 8; en tveim-megin gengu at g. há ok hin brattastu björg, 452. 1. Sam. xiv. 4: , 142 (in a verse): so the phrases,—glæfra-ferð, a neck-breaking, dangerous exploit (as among precipices); glæfra-göng, straits, Broddi er kominn í g., a ditty of Pal Vídalín; glæfra-ligr, dangerous, horrible,—are all derived from gljúfr.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- esp.especially.
- sing.eintala (e. singular)
- mod.modern.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)