græta
sagnorð
tt, [grátr], to make one ‘greit’ or weep, distress one, ii. 174, 323; þú lézt grætta Gunnlöðu, 110; grættr, grieved, 26.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Sl.Sólarljóð. (A. III.)