grúfa
sagnorð
ð, [ grufva; gruva; and the gru = horror, gräulich = shocking]:—to grovel, crouch or cower down, lie on one’s face; hann grúfði at eldinum, 100; hann grúfir niðr at Þorgrími, 56; látum oss ei sem gyltur grúfa, let us not grovel as swine, let us go upright, 3. 92; Dagon grúfði á góln frammi fyrir örkinni, 435. 1 Sam. v. 3: denoting fear, to crouch, cower, heiðingjar allir hrökkvask saman, ok grúfa í skjöldu sína and cowered beneath their shields, 246; grúfa þeir niðr undir hjálma sína ok brynjur, 188; tóku þeir at grúfa undir hjálmum ok skjöldum, 296.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Swed.Swedish.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Dan.Danish.
- cp.compare.
- Germ.German.
- Ivar AasenIvar Aasen’s Dictionary, 1850.
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Háv.Hávarðar saga. (D. II.)
- Bb.Búnaðar-bálkr.
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)