griðníðingrnafnorðkarlkyngrið-níðingrm. a law term, a truce-breaker, Grág. ii. 167, Nj. 102, Orkn. 430.Skammstafanir og tilvitnanirm.karlkyn (e. masculine)Grág.Grágás. (B. I.)Nj.Njála. (D. II.)Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)