hætta
sagnorð
1. t, to risk, stake, with , 106; hætta út mönnum sínum, 153; hætta til þess virðing þinni, to stake thy honour on it, 719; hættið þit ok mestu til hversu ferr, 49; litlu hættir nú til, there is but small risk, vi. 243: , hefir sá er hættir, he wins who risks, ‘nothing venture nothing have,’ 7, 16.2. with ; hætta á e-t, to venture on a thing (áhætta, ), 48; hætta á vald e-s, xi. 285: h. til e-s, id., 57, 73; eigi veit til hvers happs hættir, iii. 228; kvað þar hóflangt til hætta, 44.2. t, to leave off, with ; hætta seið, to leave off witchcraft, i. 10; hann bað bændr h. storminum, 36; h. heyverkum, 103; h. máli, 10: to leave off, desist, Hákon bað hann h., vii. 154; heldr vildu vér h., i. 348: with , h. at tala, ii. 83:—, hætti þysnum, the tumult ceased, vi. 16.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dat.þágufall (e. dative)
- absol.absolute, absolutely.
- prepp.forsetning (e. preposition)
- q. v.quod vide.
- infin.nafnháttur (e. infinitive)
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
- Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)