högg
nafnorðhvorugkyn
, old höggvi, 184, vii. 230, passim; höggva; [Shetl. huggie; hag; hug; hugg; the verb höggva]:—a stroke, blow, a stroke with an edged weapon, but also with a blunt one, vii. 191, 230, 297; laust hann selinn í svíma et fyrsta högg, i. 342; ljósta högg á dyr, to knock, 131, 28; í einu höggvi, of throwing a stone, 72; högg loptsins, 174: sayings, skamma stund verðr hönd höggvi fegin, 64, 155, 213; eigi fellr tré við it fyrsta högg, 163, 224; eiga í höggvi við e-n, to have a quarrel, come to blows with a person; það sér ekki högg á vatni, a stroke in water is not seen, leaves no mark, of efforts without effect.
2. slaughter, a beheading; leiddr til höggs, 85, 518, 58; dæma e-n til höggs, 49; slaughter of cattle, yxn er hann ætlaði til höggs, 181; strand-högg, 3. a hewing down of trees, hugst, ii. 297; skógar-högg, 292; högg ok höfn, : a gap, kom þá skjótt högg í liðit, ix. 305.4. of an instrument; þela-högg, ; saum-högg, ; fjal-högg, a chopping-block.5. a ravine or a cut-like gap in a mountain. höggva-skipti, -viðskipti, exchange of blows, i. 38, v. 165, 581, 212, 48.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- dat.þágufall (e. dative)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Scot.Scottish.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- cp.compare.
- esp.especially.
- q. v.quod vide.
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Clem.Clements saga. (F. III.)
- Blas.Blasius saga. (F. III.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)