hafna
sagnorð
að, to forsake, abandon, with ; hafna blótum ok heiðnum goðum, i. 33; h. fornum sið, 12; h. fornum átrúnaði, 141; h. fjándanum, 74; h. líkamligum lystingum, 671. 4; h. boðum e-s, to disobey one’s orders, 65; h. ráði e-s, 166; kýr hafnaði átinu, the cow left off eating, i. 194; ef hann hafnaði sínum úkynnum, v. 218; opt hafnar mær manni fyrir litla sök, 4. 6; áðr ek þér hafna, lest I forsake thee, 50 (in a verse); h. hungri, to feast, xi. 138 (in a verse); h. fjörvi, to die, i. (in a verse); h. nafni e-s, to disown one, Hallfred; hafnið Nefju nafna, ye forsake (disgrace) the namesake of Nefja, i. (in a verse); fyrir-litinn eða hafnaðr, 157, 173: hafnandi forsaking, 3.
II. of cows and ewes, to conceive, to calve, lamb.III. hafna, að, to come to anchor; or hafna sig, id.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dat.þágufall (e. dative)
- MS.manuscript, manuscripts.
- poët.poetically.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- reflex.reflexive.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Anal.Analecta. (D. II.)
- K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Andr.Andreas saga. (F. III.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)