haft
nafnorðhvorugkyn
and hapt, [hafa], properly a handcuff; sprettr mér af fótum fjöturr, en af höndum haft, 150, 149: then generally a bond, chain, harðgör höft ór þörmum, (); sitja í höftum, to be in fetters as a prisoner, 11; fætr hans váru í höptum, 205; leysa e-n ór höftum, 37; halda e-n í höftum, to keep one in bonds, i. 378; at hann er óðr ok hann má koma höftum á hann ef hann vill, 149: the hobbles or tether fastened to a horse’s leg, taka af, leggja á haft; ef haft er áfast hrossi, i. 436, in usage, hefta: so in the phrase, verða e-m at hafti, to be a hindrance or stumbling-block to one, (in a verse). haft-bönd, fetter-bonds, iii. 17.
II. , gods (as band II. 3), 96.
:
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- cp.compare.
- pl.fleirtala (e. plural)
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Hb.Hauks-bók. (H. IV.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Mork.Morkinskinna. (E. I.)
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- EddaEdda. (C. I.)