heitask
sagnorð
að, ; [in usage this word is often used as a strong verb, as if it belonged to the great verb heita above; but wrongly, as they are widely different, the former referring to haitjan, the latter to wôtjan, answering to hóta, hœta, , Old to wite]:—to hoot, threaten, abuse one; heitask við e-n, with or , hann gerir reiðan mjök ok heitask við Odd, 142; aldrei hallmælti hann úvinum sínum ok aldri heitaðisk hann við þá, and he never spoke evil of or abused his enemies, 211; hann settisk í bú hans en heitaðisk við bónda, 157; hverr ert þú svá djarfr, at þú þorir at heitask við höfðingja várn? i. 75: with , heituðusk Danir mjök at fara með her í Noreg, 160; h. e-s, viii. 167; þeir heitaðusk at verja hann, vii. 290; Knútr heitaðisk jafnan at herja til Englands, Ísl. ii. 241; en hjónin heituðusk við í öðru lagi at hlaupa á brott, 27; hann heitask at brjóta þau, 23; h. til e-s, muntú ná goðorði þínu þó at þú heitisk eigi til, 173: , segir at konungi mundi þat eigi duga at heitask eðr herja á innan-lands fólk, i. 144. In language heitast is chiefly used of those who shortly before death curse a man, and after death haunt him, see i. 222.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dep.deponent.
- mod.modern.
- Goth.Gothic.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- q. v.quod vide.
- Engl.English.
- infin.nafnháttur (e. infinitive)
- absol.absolute, absolutely.
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
- O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- Þorst. Síðu H.Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Ísl. Þjóðs.Íslenzkar Þjóðsögur.