hermask
sagnorð
d, [harmr], to wax wroth, be annoyed; henni hermdisk við líkaminn ok blótaði honum, 150.
II. hermt; e-m verðr h. við e-t, to wax angry with a thing; bóndi sprettr þá upp ok verðr hermt við, Ísl. ii. 175; honum görði mjök hermt við þessu, it annoyed him much, 23 new , 115, 355; for the phrase,—e-m verðr hverft (hermt) við e-ð, to be startled, mér varð hverft víð, of sudden emotion (fright or the like),—see hverfr.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dep.deponent.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Ed.edition, editions, edited.
- mod.modern.
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)