Yrða

hnöggva

óflokkað
or hnyggja, a strong verb; hnyggr; hnögg (hnaugg), Thom. 503; hnugginn; [akin to hníga]:—to humble, bring down, with ; hnyggr þú andskotum, vi. 175 (in a verse); með hnöggvanda fæti, with staggering feet, Thom. 337; skip nyghðo ( hnuggu, 3rd ), the ship lay adrift (?), 44 (in a verse):— hnugginn, bereft; miklu h., bereft of much, 51; sigri h., vii. 58 (in a verse); h. hverjum leik, : sad, dismal, downcast, svip-h., a sad countenance, in usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • defect.defective.
  • pres.nútíð (e. present)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • i. e.id est.
  • pers.person.
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • freq.frequent, frequently.
  • mod.modern.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
  • Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.