hnekkja
sagnorð
Merkingar
t or ð, [hnakki], to throw back, check; síðan lét Egill hnekkja nautunum út á mýrar, he had the neat-cattle driven back, Eg. 711, 712, Grág. i. 293, Landn. 281, Sturl. ii. 176, Gþl. 460, N. G. L. i. 59; h. för sinni, to halt and go back again, Sturl. i. 167; hnekðumk heiðnir rekkar, the heathen rogues turned me out, Sighvat.
- 2.
to thwart, prevent; Andreas bað lýðinn at þeir hnekki eigi písl hans, 656 B. 1; h. vándu ráði, to prevent an evil deed, Fms. v. 198, viii. 60 (thwarted it); mun þat eigi hér h., iv. 194; ok hnekði þat, 15.
- 3.
with prep.; h. e-m frá, to repel a person, Fms. x. 100, Ld. 186 (of a wooer).
- II.
to fall back, hobble back; hann féll eigi við höggit ok hnekti þá í mot þeim, Gullþ. 29, Landn. 153 (of one maimed in battle); hnekkja Írar nú frá, Ld. 78, Sturl. iii. 205: part. hnektr, abashed, checked; h. ok lútr, 656 B. 1.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- prep.
- forsetning (e. preposition)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)