hneita
sagnorð
t, causal from hníta, , to cut or wound (?); síðan kallaði Ólafr sverðit Hneiti, þvíat honum þótti þat hneita önnur sverð fyrir hvassleika sakir, it was keener than other swords, iv. 58: the same word is the true reading in ii. 131 ( hneittir for kveittir).
Skammstafanir og tilvitnanir
- q. v.quod vide.
- i. e.id est.
- prob.probably.
- viz.namely.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)