huga
sagnorð
að, or better hugði, (as from hyggja, ), to mind, excogitare, to make out, think out; ráðit er nú hugat, xi. 21; hugat hefi ek mér ráð, 15; Fátt er of vandlega hugat, a saying.
2. huga e-m e-t, to keep in store for one; verk hefi ek hugat þér, 53, 211; hverjar föðurbætr hann hefir hugat Hákoni konungi, vii. 261.3. with ; e-m er umhugat um e-t, one is concerned about; mér mun mest um hugat, Ísl. ii. 150; allt skulda-lið hans þat er honum var mest um hugat, 21; svá at eigi þurfi um at huga félát, 30; huga at e-u (see athuga, athugi), to attend to, look after; þá var at hugat sárum Kormaks, 244, vi. 137; ef rétt er at hugt, if it is rightly considered, 86; huga fyrir e-u, to provide for, vi. 127; í-huga, at-huga, to consider.
Skammstafanir og tilvitnanir
- q. v.quod vide.
- Lat.Latin.
- prepp.forsetning (e. preposition)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Vápn.Vápnfirðinga saga. (D. II.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)