Yrða

hrata

sagnorð
að, better and older rata (), vrata: [in usage the aspirated form is used in the sense to stagger, stumble, but rata in the sense to find one’s way; but that in both senses rata is the true form is shewn by alliteration, as in 1. 36, also 51; also by the form rati, a headlong fool]:—to stagger, fall, tumble; ok hrataði hann ofan af þekjunni, 114; þau hrata í gil nokkut ofan, i. 442, ii. 137; hann hrataði af ok kom niðr standandi, 138; þá reið at honum brúnássinn ok hrataði hann inn aptr, 202; nema menn rati (hrati?) á eðr hrindisk á, ii. 96: to stagger, Önundr rataði (hrataði, ) við lagit, 379; hann hrataði við en féll eigi, vi. 66; hann var hrumr ok hrataði áfram, vii. 22, 38, 52.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • q. v.quod vide.
  • mod.modern.
  • cp.compare.
  • v. l.varia lectio.
  • Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
  • Vsp.Völuspá. (A. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)