hrekja
sagnorð
hrakti; hrakiðr, 424, hrakinn, hrakt, ii. 169: [akin to vrikan, wrecan, wreak, wreck, see introduction to letter H]:—to worry, vex; h. e-n í orðum, to scold and abuse one, vii. 319, 173; þau bityrði er Skarphéðinn hrakti yðr Ljósvetninga, 223; ámæla þær honum í hverju orði ok hrekja, 228: to confound, mér þaetti bezt við þann at eiga, er allir hrekjask fyrir áðr, by whom all people are confounded, 16; Sigmundr sagðisk heldr vilja h. þá sem mest, 165, 33, 129, ii. 169, ii. 143; hann eyðir málit fyrir Erni ok hrekr hann sem mest af málinu, 125: víghestrinn hafði hrakit hrossin, 36 new
β. a term, of ships driven out of their course, in usage; either , e-n hrekr, one is driven and wrecked; or , þeir hröktust fimm vikur sjávar, they were driven for five miles on the sea: also of a ship, skipið () hrekr, the ship has drifted, i. 817; of sheep in a snow storm.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- mod.modern.
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- Goth.Gothic.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Ed.edition, editions, edited.
- naut.nautical.
- freq.frequent, frequently.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- reflex.reflexive.
- acc.þolfall (e. accusative)
- cp.compare.
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)