Yrða

hreyfa

sagnorð
ð, [ royva], to stir, with , (but in usage, with of a person, and of a thing); nú varðar eigi þótt sá seyðr rjúki er þeir hafa hreyft, vi. 105; engi knút fékk hann leyst ok engi álar-endann hreyft, 28.
II. to put oneself into motion, stir, 93: of a bird (= beina flug), rœyfðisk inn hösfjaðri, (Hornklofi), of the raven, to shake his feathers, x. 130 (in a verse); hann hreyfðisk at fljúga, ; feldr nokkurr liggr þar—mér þykkir sem hræfisk ( hrœyfisk) stundum er ek lít til, ii. 167.
2. , hefsk upp ok hreyfisk í farsælligum hlutum, 376.
III. this word, which in old writers is of rare occurrence and limited in sense, has in usage become one of the general terms for to move, stir, and is usually, though erroneously, spelt with ei, hreifa; hreifa við e-u, to touch on a thing; hreifa sig, to stir the limbs; hann hreifir sig ekki, he does not stir:—also with , h. e-u máli, to move, bring forward a case; hann hreifði því ekki, he did not even mention it; hvar sem ófriðr hreifir sér, 21. 13.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • mod.modern.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • reflex.reflexive.
  • cp.compare.
  • i. e.id est.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Ivar AasenIvar Aasen’s Dictionary, 1850.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Mag.Magus saga. (G. II.)
  • Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
  • Konr.Konráðs saga. (G. III.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Pass.Passiu-Sálmar.