Yrða

hryggja

sagnorð
ð, older form hryggva, hryggvir, Harms. 60; hryggvask, 36; hrvggvisk, ii. 42: [ hreowan; rue]:—to distress, grieve, with , 645. 82, 481, i. 178, Ísl. ii. 238: , iii. 164, 12 new , Thom. 456, passim.
II. to become grieved, 36, ii. 42, 225, , , , and in hymns; Mitt hjarta hvað svo hryggist þú?(= Warum betrübst du dich, mein herz?), Hólabók 208.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • Ed.edition, editions, edited.
  • reflex.reflexive.
  • Pd.Placidus-drápa. (A. III.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Post.Postula sögur. (F. III.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Band.Banda-manna saga. (D. II.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • N. T.New Testament.
  • Vídal.Vídalíns-Postilla.
  • Pass.Passiu-Sálmar.