Yrða

hugsa

sagnorð
að, [early hugse, huske = to remember; for the tænke and also þenkja were borrowed from the German, and do not occur until the time of the Reformation]:—to think:
I. to think; því hefir oss þat gefit verit at hugsa, ii. 14; þó at eigi megi auga sjá eðr eyra heyra né engi manns hugr hugsa, hversu …, i. 229; h. til Guðs, 138; þeir hugsuðu hví þat mundi gegna, (); ek vissa hvat Símon hugsaði, 656 C. 28.II. with to think out, excogitare; ek mun hugsa yðr konung, 441; hugsaðu vandliga hvar hann liggr, 424; hugsat hefi ek kostinn, 3: to intend, þér hugsuðut mér íllt, 239; sagði at hann hafi þat helzt hugsat, i. 83: h. sik, to bethink oneself, ii. 133, 15, ii. 121.
2. with ; h. sik um e-t, to take counsel with oneself (um-hugsan); h. sik fyrir, to have forethought, ponder over, xi. 442; h. fyrir sér, to ponder over, vii. 88, 289; h. um e-t, to think about a thing, 423, passim; h. eptir um e-t, x. 6.
III. , hugsaðisk honum svá til, at …, vii. 88; e-m hugsast e-t, a thing occurs to one’s mind.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Dan.Danish.
  • mod.modern.
  • Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
  • absol.absolute, absolutely.
  • pref.preface.
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • Lat.Latin.
  • prepp.forsetning (e. preposition)
  • reflex.reflexive.
  • Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Post.Postula sögur. (F. III.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)