hvína
sagnorð
hvein, hvinu, hvinit, [ hwînan; whine; hvine; hvina]:—to give a whizzing sound, as the pinions of a bird, an arrow, shaft, gust of wind, or the like; hein hvein í hjarna maeni, the bone whizzed into his skull, Hausrl. 5; örvarnar flugu hvínandi yfir höfuð þeim, viii. 39; örvar hvinu hjá þeim öllu megin, 179; sær fell at landi hvínanda, 48; láta hein-þynntan hryneld h., 88 (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Clem.Clements saga. (F. III.)
- EddaEdda. (C. I.)