hvarf
nafnorðhvorugkyn
[hverfa2], a ‘turning away,’ disappearance: of a thing being stolen, hvörf ok stuldir, ; hvarf Iðunnar, 46, 206, 12 new : sól-hvörf, sun-turn, the solstice. βrann hann þeim þar hvarf ( á hvarf), he ran out of their sight, ii. 145; hlaupit í burt með ok runnit þeim skjótt hvarf, i. 704: in usage a hill on the horizon is called hvarf; á hvarf, to go to the other side of a hill so as to be out of sight: vera á hvörfum, to waver, 3. 38. 2. shelter; því ek hefi nú leitat áðr allra hvarfa, 59; ef björn er horfinn í híði, lýsi því í fjölda manna at þat er hans hvarf (lair), i. 46; at-hvarf, shelter; göra sér e-n at hvarfi, to call on a friend, iv. 292.
II. a local name for Cape Wrath in Scotland, i. 483; Hvarfs-gnipa, u, Cape Farewell in Greenland,
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- prop.proper, properly.
- Ed.edition, editions, edited.
- cp.compare.
- i. e.id est.
- mod.modern.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Band.Banda-manna saga. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- A. A.Antiquitates Americanae. (E. II.)