Yrða

hvinr

nafnorðkarlkyn
(hvimr in 182, but wrongly, as hvína is the root word), a cracking, whizzing, whistling, as of a whip or missile; hann heyrir hvininn af högginu, vii. 230; hvin örvarinnar, ii. 272; Arnkell heyrði hvininn (of a stroke), 182; hann heyrir hvininn af for þÞ 40.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)