hvinr
nafnorðkarlkyn
(hvimr in 182, but wrongly, as hvína is the root word), a cracking, whizzing, whistling, as of a whip or missile; hann heyrir hvininn af högginu, vii. 230; hvin örvarinnar, ii. 272; Arnkell heyrði hvininn (of a stroke), 182; hann heyrir hvininn af for þÞ 40.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)