Yrða

jörfi

nafnorðkarlkyn
a, gravel; hann jós á þá jörfa ok moldu, 529. 2 Sam. xvi. 13, ‘lapides terramque spargens’ of the Vulgate:—gravel, gravelly soil; þar var þá víða blásit ok jörvi, er þá vóru hlíðir fagrar, ii. 558; Þorsteinn gékk frá at jörva nökkurum, 183: in local names, Jörfi () in the west, and in the south Klifs-jörfi, also called Klifs-sandr, (in a verse). Jörva-sund, , 1. 24 (Bugge), , Skýr. 302.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Þorst. Síðu H.Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
  • Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
  • Vídal.Vídalíns-Postilla.