kíll
nafnorðkarlkyn
[kil, ; kil; the name Kiel]:—an inlet, canal; iða, fors ok kill, (Gl.); þar skarsk inn vík ein eigi mikil, fundu þeir þar andir margar ok kölluðu Anda-kíl, 131; at læk þeim, er ofan fellr í kíl þann, er fellr út í ána, 162.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- mid. H. G.middle High German.
- cp.compare.
- Germ.German.
- prop.proper, properly.
- Ivar AasenIvar Aasen’s Dictionary, 1850.
- EddaEdda. (C. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Vm.Vilkins-máldagi. (J. I.)