kamarrnafnorðkarlkynm., dat. kamri, [O. H. G. chamara; Gr. καμάρα; whence Engl. chamber, etc.]:—a privy, Eb. 120, Grág. ii. 119, Sturl. ii. 95, 101, Landn. 247, Fb. iii. 567 (in a verse), Þiðr. 77, Mar.