klekja
sagnorð
klek, klakði, klakinn, klaktr, [ niu-klahs = νήπιος; klække; kläcka]:—to hatch; klekja út, to hatch out; klekr þau út, 78; ungar út klaktir, id.; sem hann liggr á eggjunum ok hann skal út klekja, id.; hæna klakði dreka, 160.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Ulf.Ulfilas.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)