kná
óflokkað
a verb, for the conjugation of which see Gramm. p. xxxiii; the knegu nowhere occurs, whereas a knáttu occurs in Sighvat ( vi. 40); a knega, knegi, knegim, 2. 34, 22, 25, 41, 15, i. 89; knáði for knátti, xi. 296 (in a verse), Rekst.; with a kná-at, non potest, 25; knák-a, non possum, 32, 52; knegu-t, non possunt, 13: [ cnáwan; know]:—I know how to do a thing, I can, or quite paraphrastically like do; ek kná sja, I can see, I do see, in poetry, always followed by an infinitive, but very rare in prose:
I. in poetry; öllu gulli kná hann einn ráða, 34; hver er þær kná hafa óviltar, 19; knáttu sjá mey und hjálmi, 44; melta knáttu, 36; er vörðr né verr vinna knátti, 33; ef ek sjá knætti, 22; ef hann eiga knætti, 3. 3; ok knætta ek þér í faðmi felask, 2. 27; knættim hefna, 5; kneguð oss fara, ye cannot confound us, 13; knega ek grami fagna, 2. 34: knegi hníga, 25; knegi sofa, 41, 42; sá er trúa knegim, 15; skjöldu knegut þar velja, 4; knákat ek segja, I can never say, 32; knáka ek þess njóta, 52; ek hykk þá knáttu ( ) kjósa, Sighvat; ginnunga-vé knáttu brinna, did burn, ; knáttu drúpa, they did droop, (in a verse); knátti svelgja, Ýt. 4; unnir knegu glymja, 7; bjöllur knegu hringjask, (in a verse); hann kná kjósa, he does choose, 62; knáttu sporna, they did spur, 28, 9; hann knáði velja, Rekst.; knáði lenda, xi. 296 (in a verse); hann knátti vakna, did awake, Bragi; ér knáttuð skipta, ye did share, (in a verse); ek kná stýra, (in a verse); kná-at sú veig vanask, 25; kná snúa, ()II. in prose; þá kná þat grafa í kirkju-garði, then it can be buried in a churchyard, i. 12:—I shall, in law phrases, várr kná engi blandask við búfé, i. 18:—I can, I do, þá skulu þingmenn veita honum vápnatak til þess at hann knegi verja jörð sína lögum at dómi, i. 89; hann knátti engu bergja (he did not taste) af himneskum sætleik, 59; þeir báðu at þeir knætti sjá líkama Clement pafa, 47.
Skammstafanir og tilvitnanir
- defect.defective.
- pres.nútíð (e. present)
- infin.nafnháttur (e. infinitive)
- pret.þátíð (e. preterite)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- suff.suffix.
- neg.negative.
- plur.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- i. e.id est.
- freq.frequent, frequently.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Fsm.Fjölsvinns-mál. (A. II.)
- Stor.Sona-torrek. (A. III.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
- Hým.Hýmis-kviða. (A. I.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Hkv. Hjörv.Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)
- Fm.Fafnis-mál. (A. II.)
- Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)
- Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Gh.Guðrúnar-hefna. (A. II.)
- Haustl.Haustlöng. (A. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Og.Oddrúnar-grátr. (A. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Hb.Hauks-bók. (H. IV.)
- Eluc.Elucidarium. (F. II.)
- Clem.Clements saga. (F. III.)