Yrða

knár

lýsingarorð
, kná (knó, i. 345), knátt, [ gnavus]:—pithy, vigorous; hann var mikill maðr vexti ok knár, ok inn vaskasti um alla hluti, ii. 38; Þorbjörn var knástr maðr, 27; þá var gott til knárra manna í Miðfirði, 15; var Karl knástr, 138; varð síðan til kona vel tvítog, en knó, i. 345; knáir menn ok úlatir, 50 new ; ok óæð óknóm mönnum, i. 349; skal ek fá til kná menn at fylgja þér, 181; vita mátti þó þat, segir Grettir, at ek munda eigi slíku til leiðar koma, sem ek hefi unnit, ef ek væra eigi all-knár, 97 new ; margr er knár þó hann sé smár, a saying; eigi matti hann styrkvan kalla at afli en þó var hann hinn knásti ok inn fimasti, iii. 221; í þessi skriðu týndisk Markús, en sá komsk í brott heill er óknástr var, i. 640; líkar þeim vel við Brand, þvíat hann var bæði knár ok liðvaskr, 24; Þórarinn var knástr maðr annarr en Þorgils, 143.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • fem.kvenkyn (e. feminine)
  • neut.hvorugkyn (e. neuter)
  • cp.compare.
  • Lat.Latin.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
  • Þórð.Þórðar saga hreðu. (D. V.)
  • Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
  • Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
  • Þorst. Síðu H.Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)