kneikja
sagnorð
t, [ knække], to bend backwards with force; hann kneikti hann aptr á bak, 397; tók í axlir honum ok kneikti hann upp at stöfum, 552; síðan þú kneiktir hann Kallrana, ii. 131.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Dan.Danish.
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)