kröm
nafnorðkvenkyn
, kramar, [kremja; krammiþa = ἰκμάς, Luke viii. 6]:—a pining, wasting sickness; hefir hón haft langan vanmátt, ok var þat kröm mikil, 565; Þrándr hafði augnaverk mikinn ok þó aðrar kramar miklar, 213; líða svá margir dagar at herrans sjúkdómr snýsk í kröm, ii. 227; með leiðri kröm, xi. 200 (τηκεδόνι στυγερη); kuldi ok krön, kröm og vesöld.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- Ulf.Ulfilas.
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Od.Odysseifs-kvæði, prose, 1829.