Yrða

kvæna

sagnorð
d, t, (kvæntist, i. 213), to make a man marry, 87 A.
II. kvænask, to take a wife, 344, i. 213: kvændr, kvæntr, married, of a man, i. 31, 3.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • mod.modern.
  • reflex.reflexive.
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Fær.Færeyinga saga. (E. II.)