Yrða

kvelja

sagnorð
kvel, kvaldi, kvalðr, kvaliðr, kvalinn; with , kvelj-at, 31; [ cweljan; to quell, kill; quellian = cruciare; quälen; quæle; quälja]:—to torment; mátti enga skemtan af hafa at kvelja þá, 232; at hann mundi svá vilja kvelja hana, vi. 352; ek skal alla vega láta k. Markvarð, 2; at eigi kveli bruna-þefr bókanna þá menn er …, 656 B. 1; ekki má verra vera en öfund sú, er kvelr af anuars góðu, 21; hann barðisk allan dag í gegn mér ok kvaldi mik, viii. 240; kvelit mik ekki lengr, 186; Grímhildr kvelr bræðr sína,
II. to be tormented; kveljask í vesöld, 172; muntu kveljask með fjándanum í Helvítis loga, i. 202; þvíat ek kvelst þungliga í þessum loga, Luke xvi. 24; nú er hann (Lazarus) huggaðr en þú kvaliðr, 22; hann varð ílla við ok kveðsk kvaldr, … er hann skyldi kveljask úti í hverju íllviðri, 178 new , 172: to be quelled, þá kvölðusk öll ráð fyrir konunginum, 112.III. as ; klárinn sækir þangat mest sem hann er kvaldastr, ii. 252.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pres.nútíð (e. present)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • neg.negative.
  • suff.suffix.
  • imperat.boðháttur (e. imperative)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • Hel.Heliand.
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • Swed.Swedish.
  • reflex.reflexive.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • Vkv.Völundar-kviða. (A. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Mag.Magus saga. (G. II.)
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
  • Anal.Analecta. (D. II.)
  • Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Greg.Gregory. (F. II.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)