lát
nafnorðhvorugkyn
, like the let, scarcely used except in compds; út-lát, an outlet; í-lat, an inlet, a bag; blóð-lát, blood-letting.
II. a loss; þeir sögðu konungi lát sitt, ok kölluðusk eltir hafa verit, xi. 370:—death, decease, ek segi þér lát Eyvindar bróður þíns, 4; lát hins helga Knúts konungs, i. 71; litlu síðar var mér sögð brenna hans ok lát, ii. 18; hann frá lát sonar síns, , passim; manna-lát, loss of life; and-lát, líf-lát, ; af-lát, killing.III. in manners; , litr ok lát; skipta litum ok látum, to change shape and manners, 1. 38: of bad manners, howling, uproar, hón var svá mjök blótin at menn máttu eigi standask lát hennar, i. 254; skrípa-lát, scurrility, viii. (in a verse), see læti; en aldrei veit ek hvat látum var, vii. 202; í sínum látum sumum, 170; gera spott at látum yðrum, 124; hann bað menn ekki syrgja né láta öðrum herfilegum látum, 197. láta-læti, dissimulation.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Engl.English.
- subst.substantive.
- q. v.quod vide.
- pl.fleirtala (e. plural)
- allit.alliteration, alliterative.
- esp.especially.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)