Yrða

lægja

sagnorð
ð, [lágr], to lower, let down; lægja segl, ii. 305; höfin lægja storma sína, 221.
II. to humble, bring down; at lægja þessa villu, i. 102; en drap þá er móti honum vóru, eða lægði (humbled) þá annan veg, x. 192; lægja sik, to lower, humble oneself, 40, 50.III. it is lowered, sinks; nú lægir segl () þeirra, 182; þeir sigldu svá at lönd () lægði, they sailed so far that the land sank out of sight, Ant. 271; þegar er sólina lægði, when the sun sank, 172.
2. of a storm, it abates; þá tók at lægja veðrit (), 124; en er veðrit tók at mínka ok lægja brim, 99; til þess er veðr lægði, 129; en þegar um várit er sjó tók at lægja, 160.
IV. to get lower; lönd lægjask, to sink under the horizon, (in a verse):—to sink, fall, abate, þá lægðusk þeir ok féllu niðr, x. 324, 204; af hans tilkvámu lægðisk harkit, ix. 414.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • reflex.reflexive.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Am.Atla-mál. (A. II.)
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)