lén
nafnorðhvorugkyn
, also léni, [ len; lehen], a fief, fee; taka land í lén, i. 22, iv. 212; halda lönd ok lén af konungi, 232; hann hafði í lén hálfar Færeyjar af Haraldi Gráfeld, ii. 91; þat lén sem hann veitir mér, 63 (in an oath of homage); Herra Knútr hafði þá hálft Rygja-fylki ok Sogn hálfan, ok þótti honum þat lén minna en hann vildi, ix. 428, x. 116; beiðask léns yfir fylki, 7; þar sem lendr maðr hefir lén, ii. 407:—a royal grant or emolument, bæði um skyldir ok útgerðir ok mörg önnur lén, vi. 339; hann heitr yðr í mót miklu léni ok trausti, viii. 204; hann gaf honum mikit lén ok land í sínu ríki, 18; hann hafði veitt honum mikit lén, ok gefit honum dýrligar gjafir, 68; skyldu ok þeir sem lénin höfðu missa þeirra, ef þeir flytti eigi þessi bréf, i. 764:—royal revenue, þitt ríki liggr undir úfriði, ok tekr þú eigi af þvílíkt lén sem þú ættir at hafa, 30:—an office, umboðs-lén, v. 417; sá konungs umboðs-maðr sem þar hefir lén, ii. 280.
II. the good things of this life; sumir hafa lítið lén eðr lof, 11. léns-maðr, a ‘fief-holder,’ feoffee; in the Middle Ages the king’s governor was so called:—in Norway a kind of officer, bailiff, , Fr. passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- mod.modern.
- Dan.Danish.
- Germ.German.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- m.karlkyn (e. masculine)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- EddaEdda. (C. I.)