lím
nafnorðhvorugkyn
n, [ lîm; lime; leim]:—lime, chalk; Hannibal konungr lét sér leir bleyta með blóði Rómverja ok göra þar af borgarlím, (1849); af tigli ok lími, 67; var þat mikit musteri ok gört sterkliga at lími, vi. 267 (of the cathedral of Drontheim); Íllugi var son þeirra, hann druknaði þá er hann flutti lím til steinkirkju þeirrar er hann ætlaði at göra á Breiðabólstað í Vestr-hópi, (Krs.) i. 32, referring to about 1130 ; lím ok tjara, 9, x. 186, 29.
II. glue, paste, passim in usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- A. D.Anno Domini.
- mod.modern.
- Bret.Breta sögur. (G. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Mag.Magus saga. (G. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)