landamerkinafnorðhvorugkynlanda-merkin. pl. a landmark, boundary, of an estate, Ld. 100, Eg. 235.Skammstafanir og tilvitnanirn.hvorugkyn (e. neuter)pl.fleirtala (e. plural)Ld.Laxdæla saga. (D. II.)Eg.Egils saga. (D. II.)