launa
sagnorð
að, to reward, with of the person, of the thing for which the reward is given, but of the gift itself; þeir hafa yðr () þat () engu launat nema íllu, i. 84; íllum huga launaðir þú þá góðar gjafir, 21; hví mundi hann oss () þat eigi góðu launa, ii. 38; íllu mun þér launat verða, 38; ok skal ek þat vel launa þér, 23; þat þarf eigi at launa sem eigi er gört, a saying, ; ú-launaðr, unrewarded; var-launaðr, scantily rewarded; eiga e-m varlaunat, to be indebted, be under an obligation to one, 198: to pay, fyrir penning hvern er smiðar skolu launa, i. 101; launa e-t af sér, to work out, pay in work done, Fr.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dat.þágufall (e. dative)
- acc.þolfall (e. accusative)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hbl.Harbarðs-ljóð. (A. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)