Yrða

lið

nafnorðhvorugkyn
[ líða], a host, folk, people; lið heitir mannfólk, 110; fyrða lið, the people, 160; sjaldan hittir leiðr í lið, 65; Dvalins lið, the dwarf people, 14; þrír ór því liði, 17; Ásgrímr bauð því öllu liði til sín, 209; týndisk mestr hluti liðs þess er þar var inni, 240; þeir brenndu bæinn ok lið þat allt er inni var, i. 12; gékk liðit sveitum mjök, the people were much divided, 43; liðit rann ór þorpinu á landit þegar er þat varð vart við herinn, 528; ef þeir hafa eigi lið (crew) til brott at halda, i. 92; allt lið várt trúir, all our people trow, 656 C. 20; yfir öllu Kristnu liði, 623. 58:—a family, household, hélzk vinátta með þeim Gunnari ok Njáli, þótt fátt væri medal annars liðsins, 66; hafði hann þá ekki færa lið með sér enn ena fyrri vetr, 77; konungrinn bað mart lið þangat koma, ok svá Ifigeníu með lið sitt, 656 A. ii. 15; þeir vóru allir eins liðs, all of one party, 341; samir oss betr at vera eins liðs en berjask, 15:—a troop, herd, Freyfaxi gengr í dalnum fram með liði sínu, 6; hann (the wild boar) hafði mart lið með sér, iv. 57; þá rennr þar galti með lið sitt, ii. 27.
II. a term, troops, a host, by land or sea, originally the king’s household troops, as opposed to the levy or leiðangr; this word and liði () remind one of the comitatus in Tacit. ; hence the phrase, lið ok leiðangr, hann samnaði bæði liði miklu ok leiðangri, 12; Baglar tóku nú bæði leiðangr ok lið, viii. 334, 11, 41; með herskip ok lið mikit, i. 11; vera í liði með e-m, 12, 7; skip ok lið, 108; fjöldi liðs, vii. 320; göra lið at e-m, to march against, id.; samna liði, to gather troops, xi. 27, 121.
2. help, assistance; veita e-m lið, to aid, xi. 27, 121, 224; gefa fé til liðs (sér), i. 144; með manna liði, with the help of men, 411; sýsla um lið, to treat for help, 285.
:
B. [ lið = a fleet; from the same root as the preceding, liði]:—a ship; lið heitir skip, 100; lið flýtr, 132 (in a verse); mörg lið, 180 (in a verse), 160 (in a verse): in prose only in the phrase, leggja fyr lið, to throw overboard, to forsake, Kormak; láta fur lið, to abandon, Ísl. ii. 362; also Liðsmanna-konungr, a sailor-king; see A. II.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • cp.compare.
  • esp.especially.
  • milit.military.
  • q. v.quod vide.
  • Germ.German.
  • allit.alliteration, alliterative.
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • prob.probably.
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Vsp.Völuspá. (A. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Clem.Clements saga. (F. III.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)